Γιατί λένε ότι η νέα ταινία του Σκωρτσέζε είναι η καλύτερη όλων

187
Γιατί λένε ότι η νέα ταινία του Σκωρτσέζε είναι η καλύτερη όλων

Έρχεται το πολυαναμενόμενο  «Silence» του Μάρτιν Σκορτσέζε.

Είκοσι οχτώ χρόνια μετά τον  « Τελευταίο Πειρασμό», την κινηματογραφική εκδοχή του μυθιστορήματος  του Νίκου Καζαντζάκη, που τότε είχε προκαλέσει ποίκιλες αντιδράσεις, ο Μάρτιν Σκορτσέζε επανέρχεται  με τη νέα του ταινία σε ένα θέμα που τον καίει:  αυτό της θρησκευτικής πίστης.

Ο  γνωστός σκηνοθέτης, που κάποτε ήθελε να γίνει ιερέας και να σπουδάσει θεολογία,  θίγει σχεδόν σε όλες τις ταινίες του  αυτό το ζήτημα στα πλαίσια μιας  προσωπικής  διερεύνησης.  Το «Silence» («Σιωπή») λοιπόν, που γυρίστηκε μέσα σε ατμόσφαιρα απολυτής σιωπής -οι φήμες λένε ότι στο στούντιο  επικρατούσε  θεία ησυχία, κατ΄ εντολή του δημιουργού-   βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Σουσάκου Εντο, που  εκδόθηκε για πρώτη φορά το   1966.   Πρόκειται να  βγει στις αίθουσες στις 23 Δεκεμβρίου και θεωρείται μάλιστα φαβορί για όλα τα μεγάλα βραβεία.  To τρέιλερ που κυκλοφόρησε  πρόσφατα δείχνει πως ο Σκορτσέζε επιστρέφει στην επική αφήγηση. Όμως η βάση του παραμένει έντονα προσωπική, καθώς εδώ πραγματεύεται  μεγάλα ερωτήματα,  που επανέρχονται στο σύμπαν του σαν εμμονή,   διεκδικώντας μια απάντηση.  «Μήπως προσεύχομαι στη σιωπή;»  αναρωτιέται στο φινάλε ένας από τους  πρωταγωνιστές, ο  ο Άντριου Γκάρφιλντ, και  εμείς ακούμε τη βαθύτερη σκέψη του  μεγάλου δημιουργού, που όπως όλα δείχνουν, θα μας χαρίσει αν μη τι άλλο ακόμα μια ενδιαφέρουσα ταινία.

Η ταινία αυτή ήταν μεγάλο στοίχημα για τον Σκορτσέζε. Όταν  διάβασε το βιβλίο, τον γοήτευσε από την πρώτη στιγμή  η «περίπλοκη απλότητά του», όπως έχει δηλώσει,   και θέλησε να το μεταφέρει στον κινηματογράφο. Τα μεγάλα στούντιο όμως του Χόλυγουντ δεν θεωρούσαν ότι το θέμα πουλάει κι έτσι η ιδέα έμεινε για χρόνια στο συρτάρι.  Στο παρελθόν είχαν  ήδη γίνει τρεις  αποτυχημένες απόπειρες για να πραγματοποιηθεί το σχέδιο του:  μια  το 1997, μια το 2004 και μια το 2009. Σε εκείνη την εκδοχή μάλιστα θα έπαιζε ο Ντάνιελ Ντέι Λούις και ο  Μπενίτσιο Ντελ Τόρο.  Μετά την τεράστια επιτυχία  του  «Λύκου της Wall Street»,  το 2014 ο σκηνοθέτης  κατάφερε να  προωθήσει την ιδέα του κα να πάρει την πολυαναμενόμενη έγκριση από την Paramount. Δεν είναι, ωστόσο, η πρώτη φορά που το εν λόγω βιβλίο μεταφέρεται στο σινεμά. Υπάρχει και  μια ιαπωνική ταινία του 1971  σε σκηνοθεσία του  Μασαχίρο Σινόντα , την οποία περιέργως ο Σκορτσέζε, αν και φανατικός σινεφίλ, δεν έχει δει.

Βέβαια στην απόφαση της εταιρείας  παραγωγής  για να δώσει το πράσινο  φως, συνέβαλε  και το γεγονός ότι Πάπας Φραγκίσκος, που ανήκει στο Τάγμα των   Ιησουιτών,  όπως ο κεντρικός ήρωας του «Silence»,  ανέλαβε το τιμόνι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας – είναι  μάλιστα ο πρώτος Ιησουίτης που ανεβαίνει στο ανώτατο αξίωμα. Γι’ αυτό άλλωστε και η πρεμιέρα της ταινίας έγινε  την Τρίτη  29 Νοεμβρίου στο Βατικανό,   παρουσία 400 Ιησουιτών, όχι όμως και του ίδιου του Ποντίφικα, που  στα νεανικά του χρόνια ετοιμαζόταν για  μια ιεραποστολή στην Ιαπωνία. Δεν κατάφερε   βέβαια να την  πραγματοποιήσει λόγω  διαφόρων προβλημάτων υγείας που είχε, όμως η προσωπική του ιστορία τον ευαισθητοποίησε σχετικά με το θέμα.

Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά  που μια ταινία ξεκινάει την πορεία της από το Βατικανό. Να θυμίσουμε ότι το 2006 εκεί έκανε πρεμιέρα  το  «The Nativity Story»,  ενώ το 2003  ο Πάπας Ιωάννης Παύλος  είδε σε ιδιωτική προβολή  «Τα πάθη του Χριστού» και έδωσε την ευλογία του στον Μελ  Γκίμπσον. Η ιστορία της ταινίας  τοποθετείται στην Ιαπωνία του 17ου αιώνα,  όπου αρχίζει η προσπάθεια διάδοσης του Χριστιανισμού από Ιησουίτες μοναχούς.  Όμως  η νέα θρησκεία δεν γίνεται αποδεκτή κι έτσι ξεκινάει  μια εποχή  άγριων διώξεων  για τους χριστιανούς. Ο πατέρας Ροντρίγκεζ,  ένας Πορτογάλος Ιησουίτης μοναχός, ταξιδεύει με έναν ακόμη ιερέα στη χώρα, για  να βρει τον μέντορά του και να διαπιστώσει αν όντως έχει απαρνηθεί την πίστη  του, όπως λένε οι φήμες.

Το συνολικό  μπάτζετ του «Silence»  κόστισε  46.5 εκατομμύρια δολάρια και γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στην Ταϊβάν. Πρωταγωνιστούν οι Λίαμ Νίσον, Κεν Γουατανάμπε, Άντριου Γκάρφιλντ, Άνταμ Ντράιβερ και Ισέι Ογκάτα, ενώ μεγάλο μέρος της  είναι στην ιαπωνική γλώσσα. Πάντως η συγκεκριμένη ταινία αποτελεί έργο ζωής του σκηνοθέτη και δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι πρόκειται  για την καλύτερη που έχει κάνει ποτέ.

Πηγή